Krzysztof Komeda x Jan Ptaszyn Wróblewski
mat. prasowe

Krzysztof Komeda x Jan Ptaszyn Wróblewski

Jan Ptaszyn Wróblewski po latach dokończył dzieło przyjaciela, realizując całość w czysto instrumentalnej formie. Muzyczna wizja zjednoczonej Europy w nowym wydaniu ukaże się 28 września w legendarnej serii Polish Jazz.
18.09.2018

Ponad 50 lat temu Krzysztof Komeda stworzył programowe dzieło - muzyczną wizję zjednoczonej Europy. Utwór zatytułowany „Moja słodka europejska ojczyzna” powstał w 1967 roku jako jeden z ostatnich projektów Krzysztofa Komedy zrealizowanych przed wyjazdem do USA na zamówienie Joachima-Ernsta Berendta - szefa działu niemieckiej rozgłośni SWF, który zafascynowany był łączeniem jazzu z poezją. 

Berendt zapragnął w swoim cyklu płytowym „Jazz und Lyrik” umieścić płytę z polską poezją. Scenariusz albumu stworzył Komeda dobierając 24 wiersze przetłumaczone na niemiecki przez Karla Dedeciusa i grupując je w 13 kompozycji. Były pośród nich utwory: Wisławy Szymborskiej „Drobne ogłoszenia”, „Przyjaciołom”, Czesława Miłosza „Ziemia”, „Campo di Fiori, „Piosenka o końcu świata”, Zbigniewa Herberta „Kołatka”, Tadeusza Różewicza „Zostawcie nas”, Kazimierza Przerwy-Tetmajera „Szukam cię”, Adama Ważyka „Cyrk”, Stanisława Grochowiaka „Don Kiszot”. Geneza samego tytułu „Meine Süsse Europäische Heimat” – pochodzi od fragmentu wiersza Czesława Miłosza „Ziemia”:

Słodka moja europejska ojczyzno,

Motyl siadając na twoich kwiatach plami skrzydła krwią

Znaczenie „Meine Süsse Europäische Heimat” nie wynika jednak w pierwszej kolejności z ciekawego doboru wierszy i doskonałych tłumaczeń wybitnego znawcy tematu, urodzonego w Łodzi, Karla Dedeciusa. Główną wartością płyty jest sama muzyka. Komeda uznawał ten zbiór za swoje „najważniejsze i najpiękniejsze muzyczne dzieło”. Kilka motywów kompozytor sam rozwinął w nagraniach radiowych realizowanych w Polsce już bez udziału aktora czytającego wiersze.

Jan Ptaszyn Wróblewski po latach dokończył dzieło przyjaciela. Mając dostęp do oryginalnych, zachowanych partytur Komedy, bazował jednak głównie na nagraniu.  

Artyście towarzyszą doskonali muzycy z polskiej czołówki świata jazzu. Henryk Miśkiewicz - alto saxophone, Robert Majewski - trumpet [CD 1], Łukasz Poprawski - soprano saxophone [CD 2], Wojciech Niedziela - piano, Sławomir Kurkiewicz - bass, Marcin Jahr - drums to wielkie nazwiska same w sobie.

„Ten  projekt  wymaga  fantazji  nie  tylko  w improwizacjach.  Również  w partiach  ściśle  zapisanych  i zaprogramowanych  konieczne  są  wyobraźnia i osobiste  interwencje  każdego  z grających.  Nie  byłoby  w nim  ducha,  gdyby  nie  walory  moich  partnerów,  tworzących  jedną  z najsilniejszych  ekip  z jakimi  kiedykolwiek  zdarzyło  mi  się  pracować.  Potraktujcie  ich  zatem  jako współtwórców  niniejszego  przedsięwzięcia”. - przyznał Jan Ptaszyn Wróblewski.

Zazwyczaj albumy dwupłytowe dążą do tego, by zawrzeć na nich jak najwięcej odmiennego materiału – tym razem jest inaczej: każdy z krążków niniejszego wydawnictwa to połówka, która w sposób perfekcyjny pasuje do tej drugiej. Mamy zatem wersję STUDIO (CD1) dokonaną w łódzkiej Wytwórni Łodzi w 2013 roku oraz wersję LIVE (CD2), która jest zapisem występu na pierwszej edycji Love Polish Jazz Festival w Tomaszowie Mazowieckim w 2016 roku.

Ptaszyn miał duży problem z wyborem, która z rejestracji tej instrumentalnej wersji „Mojej słodkiej europejskiej ojczyzny” powinna zostać wydana. „Trudno wskazać lepszą, skoro tak mocno się od siebie różnią, a jednocześnie idealnie uzupełniają”. To dwa zupełnie odmienne spojrzenia na te same tematy.

Autorem słowa wprowadzającego w książeczce albumu jest Michał Wilczyński, a krótkiej analizy muzycznej Bogdan Chmura. Inicjatorem projektu nagrania wersji instrumentalnej dzieła jest niestrudzony badacz twórczości Krzysztofa Komedy – Krzysztof Balkiewicz. 

Album ukazuje się w kultowej serii Polish Jazz jako vol. 80.

Polecane wideo

Komentarze

Polecane dla Ciebie